دام های عشق او گر پر و بالم بسکلد

از حلاوت ها که هست از خشم و از دشنام او

می ستیزم هر شبی با چشم خون آشام او

طوطی جان نسکلد از شکر و بادام او

چند پرسی مر مرا از وحشت و شب های هجر

شب کجا ماند بگو در دولت ایام او