کان چنان آهوی فتنه دیده شد بر بام او

خسروان بر تخت دولت بین که حسرت می خورند

در لقای عاشقان کشته بدنام او

آن سگان کوی او شاهان شیران گشته اند

الله الله تو مپرس از باخودان اوصاف می

تو ببین در چشم مستان لطف های عام او

دست بر رگ های مستان نه دلا تا پی بری