الله الله تو مپرس از باخودان اوصاف می

در لقای عاشقان کشته بدنام او

آن سگان کوی او شاهان شیران گشته اند

کان چنان آهوی فتنه دیده شد بر بام او

تو ببین در چشم مستان لطف های عام او

دست بر رگ های مستان نه دلا تا پی بری

از دهان آلودگان زان باده خودکام او