از دهان آلودگان زان باده خودکام او

الله الله تو مپرس از باخودان اوصاف می

تو ببین در چشم مستان لطف های عام او

دست بر رگ های مستان نه دلا تا پی بری

شمس تبریزی که گامش بر سر ارواح بود

پا منه تو سر بنه بر جایگاه گام او