از شکرها رسته از گفتار تو گفتار تو

کشته عشق توام ور ز آنک تو منکر شوی

خط هایی دارم از اقرار تو اقرار تو

می گدازم می گدازم هر زمان همچون شکر

شب همه خلقان بخفته چشم من بیدار و باز

همچو بخت و طالع بیدار تو بیدار تو

چند گویی مر مرا کز کار چون کاهل شدی