چشمه ها بر دل بجوشد هر دم از دریای تو

هست زان دو نرگس بیمار تو بیمار تو

ای دم هشیاریم بی هوش هشیاری تو

ای دم بی هوشیم هشیار تو هشیار تو

چشم دل پرک زن انوار تو انوار تو

شمس تبریزی که عالم اندک اندک بود

از عطا و بخشش بسیار تو بسیار تو