چون نظر کردم نکو من در صفای گوهرت

وی خراب امروزم از فردای تو فردای تو

من نظر کردم به جان ساده بی رنگ خویش

زرد دیدم نقشش از صفرای تو صفرای تو

ماه رخ بنمود از سیمای تو سیمای تو

ماه خواندم من تو را بس جرم دارم زین سخن

مه کی باشد کو بود همتای تو همتای تو