این چنین گوید خداوند شمس تبریزی بنام

ماه رخ بنمود از سیمای تو سیمای تو

ماه خواندم من تو را بس جرم دارم زین سخن

مه کی باشد کو بود همتای تو همتای تو

ای همه شهر دلم غوغای تو غوغای تو