تا در خمخانه می تازد ولیکن بار کو

جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کو

لایق این کفر نادر در جهان زنار کو

هر زمان چون مست گردد از نسیم خمر جان

سوی بی گوشی سماع چنگ می آید ولیک

چنگ جانان است آن را چوب یا اوتار کو

چونک او بی تن شود پس خلعت جان آورند