چنگ جانان است آن را چوب یا اوتار کو

هر زمان چون مست گردد از نسیم خمر جان

تا در خمخانه می تازد ولیکن بار کو

سوی بی گوشی سماع چنگ می آید ولیک

چونک او بی تن شود پس خلعت جان آورند

کاندر او دستان حایک یا که پود و تار کو

کبر عاشق بوی کن کان خود به معنی خاکیی است