در شب تاریک گویی شمع یا مهتاب کو

دوش خوابی دیده ام خود عاشقان را خواب کو

کاندرون کعبه می جستم که آن محراب کو

کعبه جان ها نه آن کعبه که چون آن جا رسی

بلک بنیادش ز نوری کز شعاع جان تو

نور گیرد جمله عالم لیک جان را تاب کو

خانقاهش جمله از نور است فرشش علم و عقل