کی تواند شیشه ای را ز آتشی برداشتن

وی ز نورت نقش بسته هر زمانی حور نو

کژ نشین و راست بشنو عقل ماند یا خرد

ساقیی چون تو و هر دم باده منصور نو

یا می کهنه کی داند ساختن ز انگور نو

می چشان و می کشان روشن دلان را جوق جوق

تازه می کن این جهان کهنه را از شور نو