به سبو ده می خوش دم که قدح را بشکست او

همه امروز چنانیم که سر از پای ندانیم

همه تا حلق درآییم و در این حلقه نشست او

چو چنین باشد محرم کی خورد غم کی خورد غم

شه من باده فرستد به چه رو می نپرستم

هله ای مطرب برگو که زهی باده پرست او