به کسی نظر ندارد بجز آینه بت من

بگشاید و بدزدد کمر هزار مست او

شده ایم آتشین پا که رویم مست آن جا

تو برو نخست بنگر که کنون به خانه هست او

که ز عکس چهره خود شده است بت پرست او

هله ساقیا بیاور سوی من شراب احمر

که سری که مست شد او ز خیال ژاژ رست او