تو نه نیک گو و نی بد بپذیر ساغر خود

مشکن تو شیشه گر چه دو هزار کف بخست او

قدحی رسان به جانم که برد به آسمانم

مدهم به دست فکرت که کشد به سوی پست او

بد و نیک او بگوید که پناه هر بد است او