که مرا دیدن تو بهتر از ایشان تو مرو

گر رود دیده و عقل و خرد و جان تو مرو

آفتاب و فلک اندر کنف سایه توست

گر رود این فلک و اختر تابان تو مرو

ای که درد سخنت صافتر از طبع لطیف