صفت راه مگو و ز سرانجام بگو

آه زندانی این دام بسی بشنودیم

حال مرغی که برسته ست از این دام بگو

سخن بند مگو و صفت قند بگو

شرح آن بحر که واگشت همه جان ها او است

که فزون است ز ایام و ز اعوام بگو

ور تنور تو بود گرم و دعای تو قبول