وگر از عام بترسی که سخن فاش کنی

غم هر ممتحن سوخته خام بگو

شکر آن بهره که ما یافته ایم از در فضل

فرصت ار دست دهد هم بر بهرام بگو

سخن خاص نهان در سخن عام بگو

ور از آن نیز بترسی هله چون مرغ چمن

دم به دم زمزمه بی الف و لام بگو