ور از آن نیز بترسی هله چون مرغ چمن

فرصت ار دست دهد هم بر بهرام بگو

وگر از عام بترسی که سخن فاش کنی

سخن خاص نهان در سخن عام بگو

دم به دم زمزمه بی الف و لام بگو

همچو اندیشه که دانی تو و دانای ضمیر

سخنی بی نقط و بی مد و ادغام بگو