چو مرا یافته ای صحبت هر خام مجو

همه خوردند و برفتند و بماندم من و تو

همه سرسبزی جان تو ز اقبال دل است

هله چون سبزه و چون بید مرو زین لب جو

پر شود خانه دل ماه رخان زیبا