همه رندان و حریفان و بتان جمع شدند

همچو مرغان زمین بر سر شخسار مرو

تو یقین دار که بی تو نفسی جان نزید

در احسان بگشا و پس دیوار مرو

وقت کار است بیا کار کن از کار مرو

هله باقی غزل را ز شهنشاه بجوی

همگی گوش شو اکنون سوی گفتار مرو