بخت و دولت روز و شب دربان تو

ز آنک قربان ها همه باقی شوند

در هوای عید بی پایان تو

در سرای عصمت یزدان تویی

ای خدا این باغ را سرسبز دار

در بهارستان بی نقصان تو

تا ملایک میوه از وی می کشند