این شکرخانه همیشه باز باد

در بهارستان بی نقصان تو

تا ملایک میوه از وی می کشند

می چرند از نخل و سیبستان تو

پرنبات و شکر پنهان تو

آب این جو ای خدا تیره مباد

تا به هر سو می رود ز احسان تو