دی مرا پرسید لطفش کیستی

گر نبودی جذبه های جان تو

خاک خشکی مست شد تر می زند

آن توست این آن توست این آن تو

گفتم ای جان گربه در انبان تو

گفت ای گربه بشارت مر تو را

که تو را شیری کند سلطان تو