شش جهت از روی من شد همچو زر

ای غذای جان مستم نام تو

چشم و عقلم روشن از ایام تو

تا بدیدم سیم هفت اندام تو

گفته بودی کز توام بگرفت دل

من نخواهم در جهان جز کام تو