کو نشان ها را بداند مو به مو

گرد او را پاسبانی درنیافت

کش زبون گشته ست چرخ تندخو

بر سر زخم آمد افلاطون عقل

گفت دانستم که زخم دست کیست

کو است اصل فتنه های تو به تو

چونک زخم او است نبود چاره ای