گفت دانستم که زخم دست کیست

کش زبون گشته ست چرخ تندخو

بر سر زخم آمد افلاطون عقل

کو نشان ها را بداند مو به مو

کو است اصل فتنه های تو به تو

چونک زخم او است نبود چاره ای

آنچ او بشکافت نپذیرد رفو