او را خبر کجاست ز رنج و ملال تو

خاتون خاطرم که بزاید به هر دمی

آبستن است لیک ز نور جلال تو

آبستن است نه مهه کی باشدش قرار

ای عشق اگر بجوشد خونم به غیر تو

بادا به بی مرادی خونم حلال تو

سر تا قدم ز عشق مرا شد زبان حال