ای شمس دین مفخر تبریز جان ماست

گفتم که گلرخا همه نقش و نشان تو

هر جا که بوی کرد ز من بوی خویش یافت

گفتم نکو نگر که چنینم به جان تو

در حلقه وفا بر دردی کشان تو