بادا فدای عشق و فریب و ولای تو

ای باقی و بقای تو بی روز و روزگار

شد روز و روزگار من اندر وفای تو

صد روز و روزگار دگر گر دهی مرا

دل چشم گشت جمله چو چشمم به دل بگفت

بی کام و بی زبان عجب وصف های تو

زان دم که از تو چشم خبر برد سوی دل