زیرا که از دی آمد افسردگی جو

از یار بد چه رنجی از نقص خود برنج

کان خصم عکس توست مپندارشان تو دو

از کبر و بخل غیر مرنج و ز خویش رنج

ز افسردگی غیر نرنجید گرم عشق

کاندر تموز مردم تشنه ست برف جو

آن خشم انبیا مثل خشم مادر است