در گور مار نیست تو پرمار سله ای

نسرین و سوسن و گل صدبرگ مشک بو

خاکی دگر بود که همه خار بر دهد

هر چند هر دو خاک یکی رنگ بد عمو

چون هست این خصال بدت یک به یک عدو

در نطفه می نگر که به یک رنگ و یک فن است

زنگی و هندو است و قریشی باعلو