آن چیست کژ نشین و بگو راست آرزو

گر آرزو کژ است در او راستی بسی است

نی کز کژی و راست مبراست آرزو

آن کان دولتی که نهان شد به نام بد

موری است نقب کرده میان سرای عشق

هر چند بی پر است و به پرواست آرزو

مورش مگو ز جهل سلیمان وقت او است