ای که هزار آفرین بر لب و دندان تو

سیر نیم سیر نی از لب خندان تو

هیچ کسی سیر شد ای پسر از جان خویش

جان منی چون یکی است جان من و جان تو

تشنه و مستسقیم مرگ و حیاتم ز آب