تا که برآرد سرم سر ز گریبان تو

تشنه و مستسقیم مرگ و حیاتم ز آب

دور بگردان که من بنده دوران تو

پیش کشی می کنی پیش خودم کش تمام

گر چه دو دستم بخست دست من آن تو است

دست چه کار آیدم بی دم و دستان تو

عشق تو گفت ای کیا در حرم ما بیا