اگر چه قند ندارم چو نی نوا دارم

که همچو چنگم من بر کنار رحمت او

ز من نباشد اگر پرده ای بگردانم

که هر رگم متعلق بود به ضربت او

از آنک بر لب فضلش چشم ز شربت او

کنون که نوبت خشم است لطف از این دست است

چگونه باشد چون دررسم به نوبت او