که سوی کاله فانی بود عزیمت او

از او مدزد بجز گوهر زمانه بها

اگر تو واقفی از لطف و از سریرت او

که نیست قهر خدا را بجز ز دزد خسیس

دریغ شرح نگشت و ز شرح می ترسم

که تیغ شرع برهنه ست در شریعت او

گمان برد که مگر جرم او طمع بوده ست