دریغ شرح نگشت و ز شرح می ترسم

اگر تو واقفی از لطف و از سریرت او

که نیست قهر خدا را بجز ز دزد خسیس

که سوی کاله فانی بود عزیمت او

که تیغ شرع برهنه ست در شریعت او

گمان برد که مگر جرم او طمع بوده ست

نه بلک خس طمعی بود آن جریمت او