چو من ز خواب سر و پای خویش گم کردم

به وقت خواب بگیری مرا که هین برگو

چو اشتهای سماعت بود بگه تر گو

تو گوش من بگشایی که قصه از سر گو

چو روی روز نهان شد به زیر طره شب

بگیریم که از آن طره معنبر گو