غزل تمام کنم گوییم مکرر گو

فتاده آتش خواب اندر این نیستان ها

تو آمده که حدیث لب چو شکر گو

و آنگهی به یکی بار کی شوی قانع

بیا بگو چه کنی گر ز خوابناکی خویش

به تو بگوید لالا برو به عنبر گو

از آنچ خورده ای و در نشاط آمده ای