من و دلدار نازنین خوش و سرمست همچنین

هله بردار ابر را ز رخ ماه تو به تو

پس از این جمله آب ها نرود جز بجوی ما

من سرمست می کشم ز فراتش سبو سبو

به گلستان جان روان ز گلستان رنگ و بو

نظری کن به چشم او به جمال و کرشم او

نظری کن به خال او به حق صحبت ای عمو