نظری کن به چشم او به جمال و کرشم او

من سرمست می کشم ز فراتش سبو سبو

من و دلدار نازنین خوش و سرمست همچنین

به گلستان جان روان ز گلستان رنگ و بو

نظری کن به خال او به حق صحبت ای عمو

تو اگر در فرح نه ای که حریف قدح نه ای

چه برد طفل از لبش چو بود مست لبلبو