تو ز بلبل فغان شنو که وی است اختیار تو

همه زیر و زبر ز تو همگان بی خبر ز تو

چه غریب است نظر به تو چه خوش است انتظار تو

چه کند سرو و باغ را چو نظر نیست زاغ را

منم از کار مانده ای ز خریدار مانده ای

به فراغت نظرکنان به سوی کار و بار تو

بگذارم ز بحر و پل بگریزم ز جزو و کل