پس از این جان که دارمش به خموشی سپارمش

دو سه روز شمرده را چو منم در شمار تو

چو دل و چشم و گوش ها ز تو نوشند نوش ها

همه هر دم شکوفه ها شکفد در نثار تو

ز کجا خامشم هلد هوس جان سپار تو

به خموشی نهان شدن چو شکارم نتان شدن

که شکار و شکاریان نجهند از شکار تو