نظر تن بنام تو هوس دل بنان تو

چه دواها که می کند پی هر رنج گنج تو

چه نواها که می دهد به مکان لامکان تو

طمع تن نوال تو طمع دل جمال تو

جهت مصلحت بود نه بخیلی و مدخلی

به سوی بام آسمان پنهان نردبان تو

به امینان و نیکوان بنمودی تو نردبان