چو امیدت به ما بود زاغ گیری هما بود

عیبتان را نهان کنم که سلام علیکم

ز عدم بس چریده ای سوی دل بس دویده ای

ز فلک بس شنیده ای که سلام علیکم

همه عذرت وفا بود که سلام علیکم

چو گل سرخ در چمن بفروزد رخ و ذقن

نگرد جانب سمن که سلام علیکم