چو گل سرخ در چمن بفروزد رخ و ذقن

ز فلک بس شنیده ای که سلام علیکم

چو امیدت به ما بود زاغ گیری هما بود

همه عذرت وفا بود که سلام علیکم

نگرد جانب سمن که سلام علیکم

چو رسد سبزجامه ها به سوی باغ و نامه ها

شنو از صحن بام ها که سلام علیکم