چه خورد یا چه کم کند مگسی دو ز خوان تو

بفشاریم شیره از شکرانگور باغ تو

بفشانیم میوه ها ز درخت جوان تو

بمران جان و عقل را ز سر خوان فضل خود

طمع جمله طامعان بود از خرمنت جوی

دو ده مختصر بود دو جهان در جهان تو

همه روز آفتاب اگر ز ضیا تیغ می زند