چون آن عنایت دید دل اندر عنا پا کوفته

انگور دل پرخون شده رفته به سوی میکده

تا آتشی در می زده در خنب ها پا کوفته

دل دیده آب روی خود در خاک کوی عشق او

جان همچو ایوب نبی در ذوق آن لطف و کرم

با قالب پرکرم خود اندر بلا پا کوفته

خلقی که خواهند آمدن از نسل آدم بعد از این