صد زاغ و جغد و فاخته در تو نواها ساخته

بالاتر از کیوان شوی بیرون شوی زین مزبله

چون عقل کل صاحب عمل جوشان چو دریای عسل

چون آفتاب اندر حمل چون مه به برج سنبله

بشنیدیی اسرار دل گر کم شدی این مشغله

بی دل شو ار صاحب دلی دیوانه شو گر عاقلی

کاین عقل جزوی می شود در چشم عشقت آبله